Feestdagen en een goed begin

Het is alweer 2026, de beste wensen! Oud en nieuw hebben we in Grandecourt gevierd- met Rick; die was er gezellig bij. Er waren ook zelfgemaakte oliebollen en appelbeignets. Alleen…: ik had de verkeerde ‘levure” (gist) gekocht. Het is een heel verhaal, echt. Maar goed: we hadden oliebollen, alleen waren die niet denderend goed gerezen, zalmaarzeggen. De appelbeignets waren eigenlijk best wel te nassen 😊.

Met de kerst waren we in Nederland. Gezellig met de families, én we konden aanschuiven bij het jaarlijkse kerstdiner van de Rotterdamse vriendengroep. Kerstiger wordt het niet 😁. We hadden ook nog afgesproken met lieve en leuke andere vrienden, het was heel gezellig.

We sliepen bij Rick en Tim in het appartement, ook al super gezellig. Na 10 dagen was het voorbij. We zijn terug gereden en namen Rickie mee. Hij had een paar dagen vrij van school en wilde ook wel weer een keertje kijken.

Terug in Grandecourt hebben we wat klusjes opgepakt:

• De cave hebben we (na de betonlaag) voorzien van egaline en verf. De temperatuur was overigens inmiddels wel heel laag … we wachten nu nog tot het droog wordt.
• Er zit nu een deur in de cave. Daar hing alleen een dun gordijn, brrrr: koud. De deur heeft Ruub op maat gemaakt en ik heb hem geverfd. Top!
• De badkamer en wc in de gîte hebben we open gebroken. Het waren rare hokjes en we willen het wat ruimer maken. Rick hielp lekker mee en we hadden weer volop de slappe lach.
• De houten vloer uit de achterkamer van de gite is verwijderd. De houten vloer daar was helaas helemaal kapot, dus die willen we vervangen.
• Het oude zeil uit één van de kamers weg getrokken.
• Klimop verwijderd van het linker schuurtje in de achtertuin. Het best nog een grote plek.

En dus hebben we ook weer wat puin en troep weg gereden naar de stort. Dat blijft ook een lekker klusje 😊🙈.

Deze periode krijgen we ook veel mensen langs voor offertes voor de luiken, ramen en verwarming - en ook de mensen van de 'Architecte des bâtiments de France' komen langs. Zij bepalen wat voor verbouwingen aan de buitenkant mogelijk zijn en andersom: zij kunnen ons helpen en adviseren hoe we het zo goed mogelijk kunnen doen. Omdat ons huis naast de oude Romaanse kerk Église Ste Marie-Madeleine staat, gelden er eisen aan de buitenkant van ons huis. We zijn veel wijzer geworden:

• de luiken zijn belangrijk en moeten door een goede vakman worden gemaakt;
• De ramen doen er blijkbaar iets minder toe, maar moeten wel van hout zijn:
• Voor voeg en stuc van de muren moeten we gebruik maken van NHL. Dat is historische voegmortel, het ademt en het zorgt ervoor dat we de muren mooi kunnen repareren en stucen.
• De betonnen stoep tegen de muur aan aan de achterkant van het huis is niet slim. Het water op de stoep loopt de muren in. Het is beter om de stoep een stuk vrij te houden van de muren.
• Nieuwe dakpannen op het dak kunnen te zwaar worden voor het huis, dus houd het bij de oude dakpannetjes.

We horen ook over subsidiemogelijkheden. We kunnen het waarschijnlijk niet allemaal gebruiken, maar het is goed om te weten wat de mogelijkheden zijn.

Dan ook nog de leuke en gezellige dingen:

• Rickie is bij ons en dat is gezellig. Hij helpt mee met wat er moet gebeuren en leert ook af en toe voor z’n toetsen. Hij is geïnteresseerd in wat we doen en wil de buren en de hondjes leren kennen. Leuk hoor; die gast erbij.
• We hebben sneeuw! Niet zoveel als in Nederland, maar het blijft lang liggen en het is zó mooi.
• Een leuke wandeling bij Membrey. Er ligt ijs!
• We maken een uitje naar het kasteel van Ray-sur-Saône. Het is er niet groot, maar er is een mooi uitzicht en een mooi park.
• We zien de beer van Dijon: een namaak van het kunstwerk van François Pompom. We brengen Rick naar de trein in Dijon; van daar kan hij makkelijk naar huis. We willen Dijon in gaan die dag, maar het is vroeg, donker en koud. Veel verder dan de beer en een warme bak koffie komen we niet. Voor de volgende keer dan maar!